Bokserski klub Slavija je sportska ljepotica Banjaluke. Klub je koji je svojim rezultatima proslavio grad na Vrbasu sirom svijeta. Mnogi kazu da su prije čuli za Benesa, Josipovića, Vujkovića, Batara nego za samu Banjaluku.

BK Slavija je osnovan 1960. godine a prvi predsjednik kluba je bio Gojko Krstanović. Na početku je Slavija radila u okviru preduzeća Rudi čajavec.

Telefon: 387 51 216 328

SASTAV SLAVIJE ZA SEZONU 2006/2007:

STRUčNI ©TAB SLAVIJE ZA SEZONU 2006/2007:

Sef stručnog staba: Mirko Savković

Trener: Mirko Jokić

RUKOVODSTVO SLAVIJE:

Predsjednik kluba: Blazo Buljić

Direktor kluba: Anton Josipović

Prvi meč Banjalučani su imali 1962. godine protiv tuzlanske Slobode. Bio je to i prvi trijumf za banjalučki boks (11-9). Najpoznatija imena iz te generacije su: Dragan Batar, Miroslav Popović, Mijo Andrić

Slavija je do Prve savezne lige SFRJ stigla 1970. godine a četiri godine kasnije uslijedio je najveći klupski uspjeh. Osvojena je titula ekipnog sampiona ex Jugoslavije.

Banjalučki bokseri su dominantni i u Republici Srpskoj i Bosni i Hercegovini. Poslije niza trofeja u RS, bokseri Slavije su posljednje tri godine sampioni BiH. Međutim, ni to nije dovoljno da klub svijetle tradicije konačno dobije svoje prostorije.

Kroz Slaviju su prodefilovali brojni kvalitetni bokseri. Najistaknutija imena su Marijan Benes (profesionalni i amaterski sampion Evrope) i Anton Josipović (osvajač olimpijskog zlata). Ipak, nisu oni jedini koji su vrijedni pomena. Mnogi od njih su bili drzavni sampion, prvaci Balkana, Mediterana.

BK Slavija je u znak sjećanja na pokojnog Radovana Bisića organizator međunarodnog bokserskog turnira. Memorijal Radovan Bisić je iz godine u godinu kvalitetniji a uvrsten je u kalendar Međunarodne bokserske asocijacije (EABA).

Mnogi ljudi su ugradili dio sebe u Slaviju. Dosta predsjednika je zalozilo svoj drustveni ugled kako bi uspjeli pronaći neophodna sredstva za egzistenciju kluba i boksera.

Spomenućemo čuvenog predsjednika Sredoju Zekanovića, zatim jos neka imena: Ziza Ostojić, Jovica Cvijetić, Kazimi Zarić, Vezuv Tinjić, Jovo Zivković, Teofik Afgan, Vito Gnjatić, Zisko Zefik, Nebojsa Radmanović, Branimir Lolić, Dragan Batar sve do danasnjeg prvog čovjeka Slavije Blaze Buljića.



Takođe, mnogo poznatih trenera je vodilo banjalučku Slaviju. Vrijedni spomena su svi ali izdvojićemo neke: Stevan Engelberh Pista, Predrag Krstić, zatim Tomo Palankin koji je od osnivanja u klubu i dao je nemjerljiv doprinos razvoju banjalučkog boksa, a tu su i Zelimir Kospić i Mirko Jokić.

[page_break]
Bokseri Slavije po mnogome se izdvajaju od ostalih klubova iz regiona. U bivsoj SFR Jugoslaviji, banjalučki bokseri su bili nosioci tadasnjeg boksa. Bili su ekipni sampioni a i davali su mnogobrojne reprezentativce.

I nakon raspada drzave nastavljena je tradicija pa su Banjalučani dominanti u BiH. Međutim, to je daleko od onog starog kvaliteta koji je bio u samom evropskom i svjetskom vrhu.

SOCIJALISTICKA FEDERATIVNA REPUBLIKA JUGOSLAVIJA (SFRJ)

1967, 1968. i 1969. godine Slavija je bila sampion BiH. To joj je omogućavalo da se bori za elitno jugoslovensko drustvo. Plasman u Prvu saveznu ligu SFR Jugoslavije obezbjeđen je 1970. godine. Od tada je banjalučki bokserski klub bio dugogodisnji prvoligas SFRJ.

Slavija je prvi i jedini klub iz Bosne i Hercegovine koji je postao sampionom SFRJ. 1974. godine u nezaboravna dva finalna meča Slavija je bila bolja od Kablova iz Svetozareva. Uspjeh je tim veći sto su ekipu činili sve Banjalučani.

Sastav sampionskog tima iz 1974. godine:

Zdravko Pala, Zvonko Pala, Zembo, Viktor Homa, Veljo Zindolić, Marijan Benes, Edo Dervoz, Zeljko Kospić, Radovan Bisić i Fadil Basić.


Tvorac ove čuvene generacije banjalučkih boksera bio je Sredoja Zekanović.

Slavija je jedan od najboljih jugoslovenskih klubova. Koliko je boks usao u sastavni dio zivota Banjalučana govori podatak da je SD Borik, u prvoligaskim mečevima, znala primiti i po 5 000 gledalaca.

Slavija je svijetu podarila bokserske veličine. Imena Benesa, Josipovića, Vujkovića, Bisića su zauvijek upisana velikim slovima u istoriju boksa. Izdvajamo najznačajnije uspjehe.

Marijan Benes je bio profesionalni i amaterski sampion Evrope a ne treba napominjati da se okitio titulama u SFRJ, na Balkanu i Mediteranu.



Anton Josipović je u Los Anđelesu 1984. godine iz anonimnosti stigao do samog svjetskog vrha. Na grudima banjalučkog boksera zasijalo je olimpijsko zlato koje mu je zauvijek promijenilo zivot.



Mnogobrojni banjalučki bokseri (Bisić, Basic) su bili drzavni sampioni a ime banjalučkog kluba često se čulo i na balkanskim i mediteranskim sampionatima.

SAVEZNA REPUBLIKA JUGOSLAVIJA (SRJ)

Raspadom drzave, BK Slavija ali i cijeli banjalučki sport je bio u delikatnoj situaciji. Novca je bilo sve manje, vladalo je ratno okruzenje. Međutim, grupa entuzijaista odrzala je klub i sačuvala ga od propasti.

Zahvaljujući maksimalnom angazmanu klupskog rukovodstva i stručnog staba omogućen je odlazak banjalučkim bokserima na međunarodne turnire po Srbiji.

Izdvojićemo nastup na pojedinačnom sampionatu drzave u Pančevu 1992. godine kada je osvojeno sest medalja.

Zlatom su se okitili Abedin Lika, Sandor Kristo i Nermin Sabanović. Srebra su pripala Zlatanu Radulju i Milojku Pivljaninu a bronzana medalja Bozidaru Pejakoviću.

To je bio kraj jedne odlične generacije Slavije.
[page_break]
REPUBLIKA SRPSKA (RS)

Odluke su se morale donositi brzo. Klub je nastavio sa takmičenjima u Republici Srpskoj a koliko su finansije dozvoljavale učestvovalo se na internacionalnim turnirima.

Nekako vodeća imena u to ratno vrijeme bili su članovi rukovodstva Sredoja Zekanović, Dragan Batar, Nebojsa Radmanović, Branislav Lolić te treneri Mirko Jokić, Mirko Savković i Tomo Palankin i drugi koji su tokom svih tih godina bili uz klub.

U takmičenjima Republike Srpske redovno su osvajana prva mjesta a data je prilika mladima da iskazu svoju sansu. Nadmasena su očekivanja. Klub je imao dosta poletaraca a jedno vrijeme je pokrenuta i sekcija zenskog boksa. Za svaku pohvalu tadasnjim radnicima BK Slavija.

BOSNA I HERCEGOVINA (BiH)

U svim sportovima u BiH, pa tako i u boksu, formirana su zajednička prvenstva. U boksu su očekivanja banjalučke sportske javnosti bila najveća.

Ni veoma losi uslovi za rad (nedostatak vlastite dvorane i klupskih prostorija) nisu se odrazili na klupske rezultate. U 5 godina osvojeno je 5 uzastopnih sampionskih titula (2004, 2005, 2006, 2007, 2008).

BK Slavija je postala omrazena medju ostalim bokserskim ekipama u BiH. Svi sada imaju zelju da skinu banjalučku ekipu sa trona.

Medjutim, klupsko rukovodstvo, predvodjeno predsjednikom Blazom Buljićem i direktorom Antonom Josipovićem, na to ne obraća preveliku paznju i najavljuje nove trofeje.

Moto klub “Maršal” iz Banjaluke osnovan je i registrovan u sklopu “AMK Banjaluka” 11.05.2001 godine.
Nastavio je dugogodišnju tradiciju moto sporta kako na prostorima opštine Banjaluka tako i na prostorima BiH-a.

Vise informacija na site-u kluba

Ronilacki klub “BUK” iz Banja Luke osnovan je 1976. godine od strane nekolicine entuzijasta obucenih u ronilackim jedinicama tadasnje JRM. Vec od samog pocetka klub se razvijao u nekoliko smjerova:

Fudbalski klub Borac iz Banjaluke osnovan je 4.jula 1926. godine.

Prema mnogim misljenjima i kazivanjima veliku ulogu u formiranju Borca imao je

narodni heroj Veselin Maslesa koji je predlozio i sam naziv kluba.

Osvajac je Kupa SFRJ 1988.godine.

FK Borac je jedina drugoligaska ekipa koja je uspjela to da ucini u istoriji takmicenja.

Pamti se i finale Kupa SFRJ 1975. godine protiv Hajduka.

Telefon: +387 51 301 793

e-mail: banjaluka@borac.com

SASTAV BORCA ZA SEZONU 2006 / 2007:

Karanovic Srdjan, Marcetic Sinisa, Smanja Jovo, Dobrijevic Slobodan, Jevtic Miroslav, Babic Miodrag, Damjanovic Nemanja, Samardzic Milan, Jandric Oliver, Deket Zoran, Deket Goran, Raspudic Boris, Urukalo Dario, Vranjes Stojan, Vranjes Ognjen, Ozren Milan, Galešic, Bojan Puzigaca, Drasko Zaric, Sakan, Zoran Ivic, Kremenovic Ognjen, Antonijevic Dalibor, Cvjeticanin Sredoje, Galic Aleksandar, Grahovac Boris, Djukanovic Slavisa, Savic Zdravko, Sodic Nebojsa, Radulovic Aleksandar,

STRUCNI STAB BORCA ZA SEZONU 2006/07

Sef strucnog staba: Stanislav Karasi

Pomoćni trener:

RUKOVODSTVO BORCA:

Predsjednik kluba: Mićo Milovanović

Direktor SFP Borac d.o.o.: Radmilo ©ipovac

Sportski direktor kluba: Muhamed Ibrahimbegović

U periodu Drugog svjetskog rata FK Borac nije egzistirao, da bih odmah po zavrsetku rata, tacnije 22. juna 1945. godine, obnovljen. Od tada do danas nastupa pod istim nazivom.




Zahvaljujuci velikom trudu i zelji fudbalskih entuzijaista s ovih prostora klub je postigao rezultate za kojima zavide mnogi poznati fudbalski kolektivi. Borac je od Trece lige, u tri navrata stigao do Prvoligaskog takmicenja, bivse Jugoslavije.

Osvajac je Kupa SFRJ 1988.godine. FK Borac je jedina drugoligaska ekipa koja je uspjela to da ucini u istoriji takmicenja. Pamti se i finale Kupa SFRJ 1975. godine protiv Hajduka.

Na nivou RS osvojena je jedna titula i dva Kupa a u BiH jos uvijek nema osvojenih trofeja. Dva puta je bio ucesnik Kupa pobjednika kupova i osvajac je Mitropa kupa.

Borac je u svojim redovima imao i dvojicu reprezentativaca Jugoslavije. To su u prijeratnom periodu:
Tomislav Tomo Knez i Abid Kovacevic.

Jos cetiri igraca (Marijan Jantoljak, Osman Jusufbegovic, Dragan Gugleta i Vinko Marinovic), koji su nosili dres Borca, a u nastavku karijere su kao fudbaleri drugih ekipa bili reprezentativci.

Borac je kao svaki drugi kolektiv imao dosta uspona i padova. Banjalučani su u svojoj dugoj istoriji nastupali u trećoj, drugoj i prvoj ligi SFRJ a posljednji rat uticao je da FK Borac bude član prve lige RS i Premijer lige BiH.

[page_break]
SOCIJALISTICKA FEDERATIVNA REPUBLIKA JUGOSLAVIJA (SFRJ)

FK Borac je od 1950. godine clan saveznih ligaskih takmicenja u SFRJ. U Trecoj ligi nastupao je dvije godine da bi vec 1953. godine presao u Drugu ligu. U tom nivou takmicenja igrao je sedam godina zaredom a onda veliki uspjeh.

FK Borac je 1961. godine prvi put obezbjedio plasman u prvu ligu SFRJ. Bio je to ogroman uspjeh koji je ostvarila generacija sjajnih fudbalera (Juric, Kasumovic…).

Medjutim, Banjalucani se nisu dugo zadrzali u elitnom drustvu tako da su se vec nakon jedne sezone vratili u drugoligasko jato.

Ponovo slijedi duzi period, proveden u Drugoj ligi SFRJ. Bio je to tezak vremenski period od 8 godina u kojem je FK Borac trazio sebe. I pronasao se 1970. godine kada je ponovo izborio plasman u Prvu ligu SFRJ. Bila je to generacija Becirbasica, Hrgica, Fazlica, Jusica…

Banjalucani su imali ponovo priliku da na Gradskom stadionu gledaju Crvenu Zvezdu, Partizan, Dinamo, Hajduk… Nazalost, kao i prvi put, Borcevi fudbaleri su samo jednu sezonu plesali na prvoligaskoj sceni.

Uslijedio je povratak u Drugu ligu. Bilo je tesko pronaci motive igrati protiv ekipa, koje su bile daleko ispod renomea velike cetvorke jugoslovenskog fudbala. To kao da je dalo dodatnu snagu Borcevm igracima da vec nakon jedne sezone ponovo zaigraju u Prvoj ligi.

FK Borac je tako u sezoni 1972/73 imao priliku da se okusa na Marakani, stadionu JNA, Maksimiru, Poljudu, Kantridi, Kosevu, Grbavici… Ovo je do tada bila najduza prvoligaska epizoda. Sve do 1980. godine Borac se takmicio u jednoj od najboljih liga u Evropi.

Fazlic, Jantoljak, legendarni Abid Kovacevic, Vidacak, Kusmic, Pelc … u tom periodu zabiljezili su jos jedan vrijedan uspjeh. Borac je 1975. godine igrao u finalu Kupa SFRJ. Nepremostiv je za Banjalucane splitski Hajduk i jedini strijelac Mario Boljat.




Svemu dodje kraj pa tako i Borcevom nastupu u Prvoj ligi. 1980. godine korak unazad, povratak u Drugu ligu SFRJ. Pocet 80-ih godina Borac je bio u teskom polozaju. U klubu su se opredjelili da oforme mladu ekipu koja bi trebala da u buducnosti donese rezultate.

I pogodili su. 1988. godine Borac osvaja Kup SFRJ. U finalu je poklekla velika Crvena Zvezda. Pamtice se dugo 5 hiljada Vulturesa na stadionu JNA, odbranjeni penal Karalica velikom majstoru Stojkovicu, gol Senada Lupica, 50 hiljada ljudi na doceku na Trgu Krajine. Ispred Borca redom su padali: Jedinstvo, Leotar, Osijek, Vojvodina, Pristina i u finalu Crvena Zvezda.

Sastav Borca: Slobodan Karalic, Stojan Malbasic, Marijo Mataja, Milorad Bilbija, Zvonko Lipovac, Amir Durgutovic, Mile Sijakovic, Damir Spica. Bozur Matejic, Suad Besirevic, Nenad Popovic, Senad Lupic, Vladica Lemic. Trener: Husnija Fazlic,

Rapsodija banjaluckog fudbala nastavlja se i dalje. Već 1989. godine, cuveni susret sa Proleterom, penal lutrija, vise od 20 hiljada na terenu, veliko slavlje. Borac je ponovo clan Prve lige. Ponovo ce u Banjaluci igrati najbolji.

I igrali su. Zvanicni sampion Evrope, Crvena Zvezda, gostovala je u Banjaluci. Najljepsi period u dosadasnjoj istoriji Borca.

Sve do rata na podrucju SFRJ Borac biljezi konstantan napredak. Stiglo se i do 4. mjesta na tabeli. Svi su pricali o malom cudu iz Banjaluke.

[page_break]
SAVEZNA REPUBLIKA JUGOSLAVIJA (SRJ)

Pitanje je sta bi se sve desilo da nije doslo do nesrecnog rata. Medjutim, ratne prilike su uticale da Borac prodje kroz veliku patnju.

Prekomandovali su se Banjalucani u takmicenja u SR Jugoslaviji. Konstantna putovanja, zivot na tockovima. To je bila svakodnevnica banjaluckih fudbalera.

Borac je padao sve nize i nize. Jednostavno nije bilo rjesenja. Jedini izlaz je bio povratak kuci, u Banjaluku. Bez obzira na sve te teske uslove moze se reci da su Borcev dres i tada nosili kvalitetni igraci poput Marinovica.

REPUBLIKA SRPSKA (RS)

Celnici kluba odlucili su da se Borac vrati u Banjaluku i nastavi u takmicenjima u Republici Srpskoj. Na nivou RS fudbal siromacan ali je bitno da je opstao klub. Nije imao Borac previse srece sa sampionskim titulama. Nekoliko puta su izmakle titule gotovo u posljednjim kolima.

Medjutim, ekipa sa Ljubojevicem, Grujicem, Maleticem, Teinovicem i ostalim igracima ostvarila je san ranijih Borcevih fudbalera i nadmocno osvojila titulu. Velika je steta sto ta ekipa nije ostala na okupu duze vrijeme.

Koliko toliko, satisfakciju su donijela dva osvojena Kupa RS. Cuveno finale protiv Rudar Prijedora, 1995. godine, pred vise od 20 hiljada ljudi. Slavlje kao da je u pitanju Liga sampiona a ne Kup RS.




Vec sljedece 1996. godine i drugi put je Borac postao pobjednikom Kupa RS. Banjalucani su pod svjetloscu reflektora bili bolji od Jedinstva iz Brckog. Borac je još jednom stigao do trofeja u Kupu RS. Bilo je to 2009. godine.

BOSNA I HERCEGOVINA (BiH)

Situacija se polako normalizovala u BiH tako da je došlo do formiranja zajednickih liga. Borac je sa trenerom Zoranom Smilevskim, poslije serije odlazaka prvotimaca, izborio plasman u jedinstvenu Premijer ligu BiH.

Mimo ocekivanja (vrh fudbala BiH) desilo se nesto suprotno. Borac je tavorio u sredini tabele a vrhunac katastrofalnog rada u klubu i velike krize je povratak u Prvu ligu RS i to ne samo jednom. Borac je dva puta ispadao iz Premijer lige BiH.

Težak udarac za klub. Klub je bio pred gasenjem, ali na srecu Banjalucana do toga nije doslo. Samo jedna sezona je trebala Borcu da se vrati u Premijer ligu BiH gdje je i sada.

Ni u Kupu BiH Banjalucani nisu imali prevelikog uspjeha. Ostace zal za finalom Kupa u Sarajevu kada je nakon boljeg izvodjenja jedanaesteraca bolja bila Modrica Maksima.

Ako posjedujete podatke o nekom klubu a mislite da treba da se nalaze na ovim stranicama posaljite nam ih na nas mail.

redakcija@banjalukasport.com